آوای سهره

شعر و ادبیات

به جان پائیز

         مسعود رضایی بیاره

         به جان پائیز

برخیز و بیــا بـه جـــان پــــائیز !

چنـــدی مـن و تو میان کـــوچه

یا پشت حیـــــات و بین جـــالیز

با هـم دو سه ساعتی بگـردیم


تا لحظـــــه‌ی خـوب  زنـــدگانی

تا مــــــرز جنــــون جــــاودانـی

با خــواندن نغمــه‌ای دل انــگبز

با اسب خیـــــــال درنـــــوردیم


برخیز و بیا کـه دست در دست

در خش خش برگ هـــای پائیز

از آنچه که رفته است یا هست  

بی وقفه به زیــر گوش یک ریـز

گوییم حــکایت و چــــو بـــاران

یــــا گـــریه کنیم یــــا بخنـدیم !

برخیز و بیا کـه وقت تنگ است


برشانــــه و زیر هـر در درختی

تصویر قشگ رنـــگ رنـگ است

حیف از تــــو کنــار من نباشی

احساس قشنگ و چشم زیبات

سهمی نبرد از ایـن نقــــاشی

حیف از تــــو و آن نـــــگاه زیبـا

آن حــالت خوب و گـــرم و گیرا

نی جــــای تأمل و درنگ است


برخیز و بیا کـه وقت تنگ است

تا سال دگـــــر که بــــاز پــائیز

برگردد و سر زنـــد بـه جـــالیز

شایـــد کــه نباشم و نبــاشی

ما شیشه و روزگار سنگ است


برخیز و بیــــا کــــه پــا گذاریم

با هــــم بــــدویم و جـا گذاریم

پشت دو سه باغ آن طــرف تر

آنجـــا کـــه کـــلاغ مـی زند پر

غم هــای زمـــانه وا گـــذاریم

 پرواز کــلاغ هم قشنگ است


برخیز و بیـــا که بــاز بــا هــم

آهسته و گـرم و نـرم و نم نم

شعری و تــــرانـه‌ای بخوانیم

تـا پشت بـــلوط پیر یـــک  دم

آهسته کنــــار هـــم بمــانیم

در چشم تو محو و غرق گردم

مــــن بــرگ بلوط پیر هستم

چشم تـــو فروغ آذرنـگ است

 

ای کـــاش دوبـاره بــاز گردی

آن همـدم  دلنـــــواز گـــردی

باز آی که موسمی عزیز است

پائیز و ایــــام بـــرگ ریـز است

بی تو دل من چقدر تنگ است

پلئیز

۹۵/۰۸/۱۱
مسعود رضایی

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی