آوای سهره

شعر و ادبیات

مشعله بازی


                     مسعود رضایی بیاره

                       مشعله بازی

بـاد صبــا در بــرت بــوسه نــوازی کند

بـا سر گیسوی تــو مشعله بـازی کند

 

گه بزند بوسه بر چشم و گهی بر لبت

با قــد مــوزون تـو قــافیه ســازی کند

 

شعله ورم می کند بـوسه ی باد صبا

بـر سر گیسویت ار دست درازی کــند

 

سرو چـه ارزد اگــر بـر لب این جویبار

قامت رعنــای تــو چشم نــوازی کـند

 

بـاده ی مهر و وفـا با دگــری می زنی

چشم تو گاهی به ما لطف مجازی کند

 

ساده شکستی مـرا با ستم  روزگــــار

تــا ستم  روزگار بـا تــو چـه بـــازی کند

 

راز من افشا به اشک ای دل غافل نکن

ساده بیفتد ز چشم هر که غمازی کند

 

دیـده رضــایی بشوی از پــی این کیمیا

جیــوه ی مهر آخــرت دیده ی رازی کند





           مسعود رضایی بیاره

                   پرده ی شهناز

ساز کن تـار و  دفــی تا غـزلی  ساز کنم

بــاز بــا یـاد غــزالـــی ،  غــزل آغــاز  کنم

 

یــادی از چشم سیاهش کنم و از تـه دل

بـر کشم آهـــی و آتش بـــه دل ساز کنم

 

شعلهور گردم و در نــالــهی سنتور افتم

شـور نــی بــا شرر سینه هــم آواز کنـم

 

قفسم ره نــدهــد تـا کــه بـر آرم نفسی

بــه هـــوایش بــزنم بــالی و پــرواز کنم

 

تـا نمیرد دلــم ازغصه دراین کنـــج مــلال

آهـــی از سینه بــر آرم نفسی بـاز کنــم

 

بــاز گـرد آهـوی رم کردهی صـحرای دلم

تـا بـه نــاز نـــگهت زنــــدگی آغـــاز کنـم

 

ایــن مـن و این تـو و این تار وجـودم بنـواز

کـه حکایـات دل از پـــرده ی شهنـاز کنــم

 

سهره‌ی عشقم و پر بسته‌ی زندان فراق

یــادی از چشم تــو و  نـرگس شیراز کنم

 

کـوک کـن ساز غـزل تا که رضایـی امشب

شکوه  از بخت بـد و  کـــوکب نــاساز کنم

مشعله - رضایی بیاره

۹۵/۰۸/۱۲
مسعود رضایی

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی