دختر آبان

سلام ای دختر آبـــــــان پائیز

هــــوای نـــم نــم باران پائیز

 

بپوش از مخمل گرم نگاهت

ردایی بر تـــــن عــریان پائیز

 

رها کـــن گیسوانت را سحرگه

به چنگ بـــاد سرگردان پائیز

 

فرو می ریــزد از باغ نگاهت

غزل بر دوش گلریــزان پائیز

 

بیــــــا تــا لابــــــــــلای گیسوانت

بیفشانـــــم شمیم جـــان پــــائیز

 

اگــــر چشم سیاهت را نبنــــدی

غــزل می ریزد از چشمان پـائیز

 

به چشمانت قسم رازی نــدارد

بدون از چشم تو عــــرفان پـائیز

 

تــــوئی آن شعر زیبای دل انگیز

میــــان دفتـر و دیــــــوان پــــائیز

 

گـُل حسرت دمید از جان جنـگل

ببــــار ای ابــر سرگــردان پــائیز

 

منم آن برگ زرد و سرخ لــرزان

به چنگ بــــاد بی سامـان پـائیز

 

نوشتم از فصلـــی آمـــد و بُـرد

به هــــر جـــا بــاد گلریزان پائیز