مسعود رضایی بیاره

سلام

  به دو چشمان تـــو و خـوشه‌ی خورشید سلام

   به نــــگاهت ، بـه همـــان تــوشه‌ی امید سلام 


 بـه همان پــــرتو رخشنــده کـــه هنــگام سحر

از نــــــگاهت بـــه دل آینــــه تـــــابید ، سلام


 گــــم شدم ثانیـــــه‌ای در نـــگهت تـــا بـه ابـد

 به همـان ثـــانیه ، آن لحظـــه‌ی جــاوید سلام


بانـــوی مشرق احساس،  به عــطر گـُـل یاس

کــز نفس‌هــــای تــو در بـــاغچه پاشید سلام


به همان لحظه‌ی عاشق به همان جرعه‌ی نور

کــه نــگاهم  سحر از چشم تو نــوشید سلام