مسعود رضایی بیاره

نرگس بهبهان

ای نــــگاه دلــفریبت ، رنـــگ عشق آسمانــــی

می زنی آتش به جانم ، شعله در من می کشانی

 

بــــاغ رویای نــگاهت  ، رنــگ چشمان سیاهت

جــــلوه‌ای مستانه دارد ، نــــرگسان بــهبــهانی

 

آتش عشقی  نَهـُفتـــه ، لای چشمــانت شکــُفتــه

راز دل گــویی  سحرگــه  ، با زبــان بی زبــانی

 

هر زمستان زیر باران یا که در سرمای سوزان

می کشی همچون من ای گـل انتظاری جاودانـی

 

بـر سر راهـــی کــه شاید ، او بیــایـد یا نیایــــد

قطره قطره اشک چشم وعــطر گیسو می فشانی