مسعود رضایی بیاره

آتش نهفته

ایـــن ساز دل شکسته ،  دوایــم نمی کند

آوای نـــــی ، نـــــاله بـه جــایم نمی کنـد

 

تسکین حـــــــال من نشود نغمــه‌ای  دگـر

غیر صـــــدای او ، کــه صـدایم نمی کنـد

 

ابـــــری تـر از یـال دنایم ، ولی چه سود

دانـــــد مرا حــــال و هـــــوایم نمـی کنـد

 

بـــاران تـرانه خـواند و غزل‌های دلنشین

بـــاران ولـــی عــشوه بـــرایم نمی کنـــد

 

با من چه کرده‌ای که از پس سال‌ها هنوز

ایــــن آتش نهفتـــه ،  رهـــایم  نمـی کند