نگاهی کــو کـه از مستی چو می  در من بیامیزد

بر آرد از دلـم گـَـــرد و غبــار از مـن بــر انگیزد

 

بهشتت را نمی خواهم ز جان من چه می خواهی

لبـالب ساغـــری خـــواهـــم کـزو آتش فـرو ریزد

 

من آن مستم که دستم جــز سر ساغــر نمی گیرد

نمـی پرهیـــزم از کــاری کــــزو ساقــی نپرهیزد

 

هـــوا دلگیر و از هر سو صدای گــزمه مـی آیـد

بیا بنشین کــــه از جــــانم هــــوای تـازه برخیزد

 

جــــدا از ساغـــر و ساقــی ، قیامت را نمی آیـم

نبیند روز خـــوش جایــی که یـار از یـار بگریزد

مسعود رضایی بیاره