آوای سهره

شعر و ادبیات

۱۷ مطلب در بهمن ۱۳۹۶ ثبت شده است

دنا بانو


مسعود رضایی بیاره

دنا بانو

دنــــــــا بـــــانو ، شکـوه آسمانــم

سرافــــرازی میـــــان دشت جــانم

 

پـُـــــر از آلالـــــــه هــــای آتشینی

بهشت دیگــــــری روی زمینـــــی

 

نــــــگارستانی از بــــــاغ خـــدایی

نـــدارد بــی تو معنـــــا  دلـــربایی

 

نــــــدانــم دلستانـــی یـــا دل استی

عبیر آسمانــــــی  یـــا گِـــــل استی

 

گیــاه از بــوستان روید گُـــل از تو

ز چشمه آب میجوشد مُـــــل از تـو

 

ز پـهنــــا دلــکش و بــالا بلایــــی

صفـــــا بــــخش دلِ هیمــالیـایـــی

 

خــوشا مهتاب و سر بــر دامن تو

عــرق بـــوییدن ار پیراهــــن تــو

 

کنـــار یـــــال و بــالت پـا کشیدن

به تـو دل دادن از دنیـــــا بـریدن

 

ز مـن بوییـــدن و آویشن از تـــو

ز مـن بـاران اشک و دامـن از تو

 

نهم بــــر سینه‌ات سر تا سحرگاه

بنوشم جرعه‌ جرعه چشمه‌ی ماه

 

گهــی از سوز دل آهـــی بــر آرم

تــو ابـر آلـود گــردی، مــن ببارم

 

بهـــاری یا بهـــاران از تــو خیزد

شکـوه زنـدگانـــی از تـــو ریــزد

 

گُل از تــو وام گیرد رنگ و بو را

بـه گـُلش گـر  بهایـی هست او را

 

دل آویـــزی چـــو بــاد نــوبهـاری

ز تو دل بــردن از مـــــن بیقراری

 

۰ نظر
مسعود رضایی

دل ای دل

مسعود رضایی بیاره

دل

شبی مهتـــابی از بــــالای کـُهسار

فـــرو افکنــــده مَــه گیسوی زرتار

 

صـــــدایت را شنیـــدم در خیــــالم

خیــــالم پَـر زد  از بـــالای کـُهسار

 

دگــر گــــونه نـــوایی ساز کـــردم

بر آوردم خـــروش از سینه‌ی تـار

 

شکایت کـردم از تو ، دل خروشید

چه می خواهی ز جانم دست بردار

 

مبر نامش کـــه آتش در مـن افتـد

ز سوز آتـشم خـــــود را نگهـــدار

 

بنالیـدم من از دل : ای دل ای دل

و فـریاد آمـد از دل، یـارم ای یــار

۰ نظر
مسعود رضایی

پرنیان

مسعود رضایی بیاره

پرنیان

دیـــدی ای دل با خیـــالش نیمــه‌شب‌ها ساختی

شکوه کـــردی ، نغمــه‌ها گفتی غـزل پـرداختی

 

ساز کــردم هــر سرودی را که من با سوز دل

آب گشتی ، لابــــــلای نغمــه‌هـــــا بگــــداختی

 

رشته‌ی اشک من است ای عشق و زرتاب دلـم

پــرنیــانی  را کـــه بــر دوش رقیب انـــداختی

 

عـاشقی جــــرم است آری ، نـازنین امــا چــرا

جـــرم ایــن دلـدادگـــی بـــا اشک  من پرداختی

 

دل گــرو بستم به مهرت ،ایـن تماشا را نـگر !

دل شکستی ، اشک من دیــدی و گفتی  باختی

۰ نظر
مسعود رضایی

شعر باران

مسعود رضایی بیاره

شعر باران

بــاران به یـــادم یـاد یاران می کشانـد

نم نم به چشمم جوی باران می کشاند

 

پــروانه‌ی جــان مـــرا بـا نغمه‌هــایش

تــا جنـــگل سبز بهـــاران مــی کشاند

 

باران که می آید صدایم کـن ، صدایت

ما را بــه سوی لالـه زاران می کشاند

 

لـحن دل انـــگیز تـــو و آوای بـــاران

آتش به جان چشمه ساران می کشاند

 

آوای تـو با اشک مــن در شعر بـاران

می در نــگاه  جـویباران مــی کشانـد

۰ نظر
مسعود رضایی

لاله


مسعود رضایی بیاره

لاله

ای نسیم کــوهساری ، جان  لالـه جـان تو

جان تـــو از آن لالــه ، جان من از آن تـو

 

دشت جـــانم لالــه دارد ، ای بهار دلنشین

فــرق دارد لالـــــه‌‌ام بــا لالــه‌ی دامان تـو

 

یـادگاران مــن است این لالــه‌هـای آتشین

سر کشیده درغــزل از دفتر و دیــوان تـو

 

در رگم خون شقایق ‌های وحشی می دود

اشک سرخ دیـــده‌ام افتاده بـر مـژگان تــو

 

هر بهـــاری سر بر آرم از گـــریبان دنــا

تــا بنوشم جـرعه چندی از لب بـاران تو

۰ نظر
مسعود رضایی

صوفی سرشار

مسعود رضایی بیاره

صوفی سرشار

بیا صـوفی سرشار ، بـزن تار، بزن تار

بـرگیر دف و تــار ، بزن تار ، بزن تـار

 

گیسوی فــروهشته کنـــار مــــه رخسار

مستانه به رقص آر ، بزن تار، بزن تار

 

گـاهی به نوای نی  و گه نغمه‌ی سی‌تار

ای دلــبر و دلـدار ، بـزن تار ، بـزن تار

 

تـا شعله  بریـزد ز رگ  و آتش سرشار

از جان مـن ای یـار، بزن تار، بزن تـار

 

از دست مَنـِه ساغـر و پیمانــه نگـهدار

برخیز و دگـر بـار ، بزن تار ، بزن تـار

 

امشب که فرو ریخته مه بـر سر کُهسار

آن گیسوی زرتار ، بزن تـار،  بزن تـار

 

تـا هست در این بـزم  یکی مردم هشیار

پیوسته بـزن تــار ، بزن تار ، بزن تـار

 

۰ نظر
مسعود رضایی

رهایی

مسعود رضایی بیاره

رهایی

او ز مـــن بیــــگانه و مـــن آشنـایـی مـــی کنم

آه ، مــی دانــــم کـه واهـــی دلـربایی مــی کنم

 

دشمن جـــــان مــن است ، امــا نمی دانـم چـرا

نـــام  او مــی آیـــد، احساس رهــایی مــی کنم

 

زورق بـــــی ساحلم را مـی بــرد مــوج جنون

بین گـــرداب خیــــالش ناخـــــــدایی مــی کنــم

 

آتشی افتــــاده‌ام در پیش پـــــای تنـــــد بـــــاد

شعله ور در پیش چشمش خود نمایی می کنـم

 

آه، می دانـم که می سوزم ، ولی بی بال و پـر

با حــــریر شعلـه‌اش زور آزمـــایی مــی کنــم


۰ نظر
مسعود رضایی

جوی اشک

مسعود رضایی بیاره

جوی اشک

گر ز پیشت رفته‌ام ، در پیش تو جـایم نبود

بی وفـا، در خانــه‌ی مهر تــو مــاوایم نبود

 

مـــدعی بسیار و من با توشه‌ی مهر و وفــا

در میـــان آن همـــه نــو کیسه پیــدایم نبود


 دیدمت در خواب می آیی ،ولی در لای اشک

اختیـــار دیـــــده در دست تمـاشایم نبـــــود


 دیده وا کردم ز خواب اما کنار جــوی اشک

قـــــامت زیبـــــای  آن سرو دلارایـــم نبـود


 شمع جــانفروز من بودی و من پروانه وار

گـــر به آتش مـی زدم از شعله پروایم نبود

۰ نظر
مسعود رضایی

باد شبخیز دنا


مسعود رضایی بیاره

باد شبخیز دنا

بــــاد شبخیز دنــــــــا از سر کهسار دمیــد

بــوی صد باغچـــه دل از نفس یـــار دمیــد

 

سهره سرمست دگر باره بر آورد خــروش

بــوی آویشن و بابـــونـه دگــــر بـــار دمید

 

شعله ور لالــــه بر آمــــد به تماشای بهــار

نفس پــــاک صبــا در بـــر گلــــــزار دمیـــد

 

نغمه پُر سوز و غزل شعله ورآمد به سخن

آتش از نـای و نــی و از جگر تـــار دمیــد

 

منم آن غنچه کــه از شوق نگنجد در خـود

بــوی گیسوی بهار  از در و دیـــوار دمیـد

۰ نظر
مسعود رضایی

مادر

مسعود رضایی بیاره

مادر

ابر بـــارانی  نــــگاه با صفـــای مــادر است

خوش ترین آهنگ دنیا در صدای مادر است

 

کــودک چشمم نیـارامــد، پس ازعمری هـنوز

نیمــه شب در انتــــظار لای لای مـــادراست

 

بــــاغ دنیا خرم از باران مهرش روز و شب

دست گْــل های بهشتی زیر پــای مـادر است

 

اشک چشم مــادر از آتش بــر آرد لالــه زار

لابــــلای اشک یــــاس ولاله جای مادر است

 

آسمان سر می نهد در پیش در گـــــاه خـــدا

بارش ابــــر اجــابت در دعـــای مـــادر است

 

ای که می بالی چو سرو این قامت دلجوی تو

در ازای دست لـــرزان و عصای مـادر است  

 

تــا نیــــازاری دلش را ، اشک چشمان خــــدا

دانه دانــه لابــلای  گـــریه‌هــای مــادر است

۰ نظر
مسعود رضایی