آوای سهره

شعر و ادبیات

۶ مطلب در مرداد ۱۳۹۶ ثبت شده است

تاریخ دنا

مسعود رضایی بیاره

تاریخ دنا

بـــوی دلِِ گـُل ز ژالـــه بـــاید پُـرسید

از اشک خبـــر ز نـــــاله بایــد پُرسید

دل سوخته آگــه از دلِ سوخته است

تـاریخِ «دنــا» ز «لالـه» باید پُرسید
۰ نظر
مسعود رضایی

گلبن

مسعود رضایی بیاره

گُلبُن

ببین آن بُلبُــل شیــدا ، کـــه  دور یــاسمن  گــردد

گهی در خویش می سوزد گهی بی خویشتن گردد

 

از آن می ترسم از سر روسری بـردارد آن گُلبــُن

نسیم از مـوج گیسویش ،پریشان تر ز من گــردد

 

خوشم با یاد او گـاهی ، مرا هــر چند مـی سوزد

که خاریدن لذت دارد ، هــر آن زخمی کُـهن گردد

 

دل سنگ سیه سوزد ، بـر آن نــوبــاوه‌ی عشقی

که بـر تــن رخت دامــادی ، خــداونــدا کفن گردد

 

زمن یاد آر اگر روزی در این گـُلشن گــذر کردی

ببینی بُلبُلـــی شــــیدا  ، بـــه دورنسترن گـــردد

۰ نظر
مسعود رضایی

برگ و باد (63)

مسعود رضایی بیاره

هما

این سایه فرَ همـای سرمستان است

آرامــگه عــروس هــر بُستان است

در حالت چشم او چه رازیست نهان

پـائیز نـــگاه او چــو تابستان است

۰ نظر
مسعود رضایی

گل‌های وحشی

مسعود رضایی بیاره

گُل‌های وحشی

گـُل‌های وجشی رُسته بر دامان کُهسار

بُلبل غزل می خواند و قمری چکامه

گـــویی که ایـــل باشکوه تیر تــاجی

بـــر دامــن کـــوه دـنا افکنـده خیمه

۰ نظر
مسعود رضایی

دل

مسعود رضایی بیاره

دل

بعد از آن روزی که رفتی زندگی بی حاصل است

دل نشد دیـــگر دل  و افـــکار مـا پـا در گـِل است

 

گــاه رفتن قطــــره خونــی گـــرم  از چشمم چکید

رنگ گُـــل دارد ولی تشخیص حالش مشکل است

 

گفت بـــا مــن نـــازک انــدیشی ، طبیبی کـــاردان

می تپد این قطره‌ گاهی ، گاه می لرزد ، دل است

 

خـــــواهم آیـی در خیـــالم ، پـــرده‌ی اشکم ولــی

بین چشمان مــن و رنـــگ خیــالت حـــائل است

 

گـردن آویـزت هـــــزاران دانـــــه اشک آورده‌ام

گر چـــــه می دانـــم برایت تهفه‌ای نـــاقابل است

۰ نظر
مسعود رضایی

آتش و آب

مسعود رضایی بیاره

آتش و آب

در نگاهت چه هیاهو چه بر انگیختن است

آتش و آب و غــزل را به هم آمیختن است

 

خُفت فرهـــــاد بـه شیرینی و آرام گـــرفت

بیستون تا به ابــد گــرم فـرو ریختن است

 

پیچش مـوی  تــو و ایــن دل آشفته‌ی من

شور دیــوانه به دیــوانه در آویختن است

 

روسری را نـــگشا ، نفـــحه نیفشاند اگـر

بر سر لالــه صبا گــرم فــرو بیختن است

 

هر کجا مــی گذری شهر به هــم ریخته‌ای

در نگاهت چه هیاهو چه بر انگیختن است

۰ نظر
مسعود رضایی