مسعود رضایی بیاره

      نوای تار

سیه چشمان من تب دارم امشب

سر شب تا سحر بیـــدارم امشب

 

خیــال روی تــو نـــگذارد ای یـــار

که دیـــده روی هم بگذارم امشب

 

 نــدارم چـــز خیــالت ، مهربــانی

بــه تیمــــار دل بیمـــــارم امشب

 

چـــو آتش در نیستانــی ،  خیالت

گـرفته شعله در افــــکارم امشب

 

نمی خـواهم می و مینا و مستی

که از افـــکار تـو سرشارم امشب

 

غمــی همرنــگ چشمان سیاهت

گـــرفته شعـــــله در آوارم امشب

 

جوانمردی کن ای غم لحظه‌‌ای هم

رهـــــا کن با خیـــال یـــارم امشب

 

به یـــادت ژالـــه می ریزد ، نـگارا !

میـــــان دفتـــــر اشعــارم امشب

 

بـه آتش می کشد جــانم رضـایـی

نـــــــوای سوزنـــاک تــارم امشب

 

اکــر آتش زنم در خانــــه‌ی عشق

خـدا داند که من حــق دارم امشب