مسعود رضایی بیاره

یاد گار بهار

ای بهـــار خُــرّم ای فصلِ دل افـرزم ، نــرو

یــــادگار هفت سین  روز نـــوروزم ، نــرو


شعلــه‌ای هستم که با نبض نگاهت  می تپم

یــا نکش در آتشم ، یا تا که می سوزم نـرو


شمع مــن ، در پــرتوت پروانگی آمــوختم

تا ز تو آئیـــن خــودسوزی بیاموزم ، نـرو


یک دل صـد پــاره دارم از نــگاهت  یــادگار

تا بمیرم دل به هم هــرگز نمی دوزم ، نرو


هر شب آیــی در خیــالم تا سپیده بـر دمــد

با خیالت می رود امروز و هر روزم ، نرو