مسعود رضایی بیاره

باغ خیال

خوشتر از سرو تو یک سرو سرافــراخته نیست

                    دل نــــدارد کــه تـــرا بیند و دل بــــاخته نیست


جــــز فـــرو ریختــن و سوختن ای مـــایه نـــاز

کار دیــــگر ز دل و دیـــــده‌ی ما ساختـه نیست


تـــا مــــی عشق بـه خمخـــانه‌ی دل ریختـــه‌اند  

بــــاده‌ای نـــاب تـر از چشم تـو انـــداخته نیست


غیر از این سنگ سیه فــام که در سینه‌‌ی توست

نیست حُسنی که به هر عضو تو پرداخته نیست


من یــکی شاعـــر شوریـــده و تو بـــاغ خیـــال

گـُلبنــی نیست که بر شاخــه‌ی او فـــاخته نیست