مسعود رضایی بیاره

باد شبخیز دنا

بــــاد شبخیز دنــــــــا از سر کهسار دمیــد

بــوی صد باغچـــه دل از نفس یـــار دمیــد

 

سهره سرمست دگر باره بر آورد خــروش

بــوی آویشن و بابـــونـه دگــــر بـــار دمید

 

شعله ور لالــــه بر آمــــد به تماشای بهــار

نفس پــــاک صبــا در بـــر گلــــــزار دمیـــد

 

نغمه پُر سوز و غزل شعله ورآمد به سخن

آتش از نـای و نــی و از جگر تـــار دمیــد

 

منم آن غنچه کــه از شوق نگنجد در خـود

بــوی گیسوی بهار  از در و دیـــوار دمیـد