مـن غریب و دل غریب و روزگارانم غـریب

آه از این غـربت سرای روزگــــار نــا نجیب

 

ایــن تماشا را نــــگر ! در لابــــلای جمعیت

می خزد چشم یهودا روی عیسی بر صلیب

 

زهـــر نوشانــد مــرا ساقــی به دور روزگار

گاهی از دست طبیب و گاهی از دست حبیب

 

بعــد عمری آمـــــد امّــا تــا بسوزانـــد مــرا

سنگدل از من بپرسد حــال و احـــوال رقیب

 

مـی رود عمرم شتابان و نمی گــــیرد قـرار

قایـــق افـــتاده بر امــــواج آب پُــــر نشیب

مسعود رضایی بیاره