مسعود رضایی بیاره

       غزل چشم

بتاب ای مـاهتاب امشب که حال دیگری دارم

کنــار ساحـل چشمم ،  شمــال دیـگری  دارم

 

نهاده سر به کهسارم غزالی نه غزل چشمی

دل آرام  آهــوی وحشی ، غـزال دیـگری دارم

 

چو شهبازی که بگشاید دو بال و اوج می گیرد

تــو گـــویی آسمانی بـــاز و بــال دیـگری دارم

 

نــگاهش بـی قـــرار امـا ، چمـد آرام و آهسته

میــــان کـــوهسارانم  ، مــرال دیــــگری دارم

 

چمن مـی رقصد و آیـد نسیمی  دلگشا از پـی

به زیر نــور مــه امشب ، وصــال دیـگری دارم

 

ز ریشه گـر بخشکاند خــزان تنـد خــو  مــا را

سرت سبز ای بهــار من ، نهـــال دیگری دارم

 

صبا بر سر گل افشاند ز شاخه سهره می خواند

کنـــار سوسن و سوری  ، خیــال دیگری  دارم

 

سیه چشمان من امشب به یادت در دل صحرا

غزل مــی خــوانم و با تـو مقــال دیــگری  دارم

 

نـدارم آرزویی جز ز چشمش جــرعه‌یـی نوشم

خـــداوندا  گــر از عمرم  مجـــال دیـــگری  دارم

 

دلــم امشب نیارامد ، رضایـی نغمه‌ای سر کن

بتــاب ای مـاهتاب امشب که حال دیگری دارم