آتش گرفتــه صحرا ، از رنــگ و روی لالــه

پـــروانه مــی زنــد پــَر ، در جُستجوی لالــه

 

بانگ حــــزین بُُــلبـُل ، مــی سوزدم سراپـــا

بــــاد سحر کـــه بوسد ، زیـــر گلــوی لالـــه

 

ای لحظه‌های مستی هر جا و هر چه هستی

بُگــــــذار تـــا بنوشیم مـــی از سبوی لالـــه

 

حالــی نبینم از ایـــن ، خوشتر کنــار چشمه

چشمی به سوی ساقی ،چشمی به سوی لاله

 

عـــاشقتر از همیشه، آتش گــــرفته جــانش

پیچیـــده لای جنـــــگل، راز مـــگوی لالــــه

 

می آیــــد از کـــرانــه،  آنـک نسیم و  تـرسم

بـــازی کنـــــد ز مستی بـــا آبـــروی لالــــه

مسعود رضایی بیاره